Κάθε χρόνο πολλά παιδιά χάνουν τη ζωή τους από την απόφραξη των αναπνευστικών οδών μετά από κατάποση ξένου σώματος.
Τα παιδιά από τη φύση τους δοκιμάζουν τα όριά τους, με αποτέλεσμα συχνά να μπλέκουν σε επικίνδυνες καταστάσεις. Από τη βιασύνη τους μπορεί να πνιγούν με το φαγητό τους ή από την περιέργειά τους να καταπιούν ένα παιχνίδι.
Ειδικά τα παιδιά 1 έως 5 ετών πολύ συχνά ανακαλύπτουν τον κόσμο βάζοντας αντικείμενα στο στόμα τους. Αυτά τα αντικείμενα είναι συνήθως μικρά, όπως βώλοι, χάντρες, κομμάτια από παιχνίδια και μπορούν πολύ εύκολα να σφηνωθούν στον αεραγωγό και να οδηγήσουν σε πνιγμονή.
Αν ένα παιδί πνιγεί με ένα αντικείμενο αυτό σημαίνει ότι το αντικείμενο έχει μπλοκάρει τον αεραγωγό. Εκείνη την ώρα το παιδί συνήθως είναι με ανοιχτό το στόμα, κάνει προσπάθεια να πάρει αέρα, δε μπορεί να μιλήσει, να κλάψει ή να μιλήσει και κατά πάσα πιθανότητα κάνει περίεργους θορύβους. Σιγά σιγά το παιδί αρχίζει να κοκκινίζει ή ακόμη και να γίνεται μπλε.
Για να το βοηθήσετε, αρχικά διατηρείστε την ψυχραιμία σας! Προσπαθήστε να δείτε μέσα στο στόμα του παιδιού. Αν το αντικείμενο φαίνεται, απομακρύνετέ το με τα δάχτυλά σας. Αν δε φαίνεται ΜΗ βάζετε τυφλά τα δάχτυλά σας στο στόμα του παιδιού, γιατί έτσι μπορεί να σπρώξετε το αντικείμενο πιο κάτω και να το σφηνώσετε τελείως.
Αν το παιδί αρχίσει να βήχει αυτό σημαίνει ότι το αντικείμενο δεν έχει κλείσει πλήρως τον αεραγωγό. Σε αυτή την περίπτωση ενθαρρύνετε τον βήχα γιατί είναι ο καλύτερος τρόπος για να μετακινηθεί το αντικείμενο και να βγει. Αυτό σημαίνει ότι παροτρύνετε το παιδί να βήξει και δεν κάνετε άλλες κινήσεις, όπως π.χ. χτυπήματα στην πλάτη.
Αν το παιδί δεν βήχει, τότε βοηθάτε το παιδί να το βγάλει με τον τρόπο που περιγράφεται παρακάτω.
Πριν όμως προχωρήσετε στα επόμενα βήματα, μη ξεχνάτε πόσο σημαντικό είναι να ζητήσετε επαγγελματική βοήθεια. Αν στο χώρο βρίσκεται και δεύτερο άτομο, ζητήστε να καλέσει άμεσα ασθενοφόρο. Αν δεν υπάρχει δεύτερο άτομο προσπαθήστε δύο λεπτά να βοηθήσετε το παιδί και μετά καλέστε ασθενοφόρο.
Οδηγίες σε περίπτωση πνιγμονής
Τι να κάνετε σε παιδιά κάτω του ενός έτους:
Τοποθετήστε το παιδί
μπρούμυτα, με το σώμα του να ακουμπάει πάνω στον μηρό σας, κατά μήκος του και το κεφάλι με ελαφρά κλίση προς τα κάτω. Με το ένα χέρι υποστηρίζετε το κεφάλι
και με το άλλο δίνεται 5 δυνατά και απότομα χτυπήματα με την άκρη της παλάμης ανάμεσα στις ωμοπλάτες.
Συνήθως αυτά τα χτυπήματα είναι αρκετά για να μετακινήσουν το αντικείμενο που έχει σφηνώσει. Αν όχι, τότε προχωράτε στο επόμενο βήμα.
Ξαπλώστε το βρέφος ανάσκελα και βρείτε τη μέση του στήθους, δηλαδή λίγο πιο κάτω από τις θηλές. Με δύο δάχτυλα πιέστε απότομα με δύναμη προς τα κάτω.
Αν η απόφραξη επιμείνει, συνεχίστε εναλλάξ 5 φορές το ένα 5 φορές το άλλο, μέχρι το αντικείμενο να βγεί και το παιδί να αρχίσει να αναπνέει ή να κλαίει ή μέχρι να’ ρθει η βοήθεια.
Τι να κάνετε σε παιδιά άνω του ενός έτους:
Σε μικρές ηλικίες, δηλαδή παιδιά λίγο μεγαλύτερα από το έτος μπορείτε και πάλι να βάλετε το παιδί στα πόδια σας, όπως τα παιδιά κάτω του έτους.
Σε μεγαλύτερα παιδιά σταθείτε από πίσω τους όρθιοι ή γονατιστοί. Βάλτε το ένα χέρι σας διαγώνια μπροστά στο στήθος του, ώστε να υποστηρίζετε μια μικρή κλίση προς τα μπροστά. Με το άλλο χέρι χτυπήστε με την παλάμη ανάμεσα στις ωμοπλάτες με κοφτά, γρήγορα και δυνατά χτυπήματα. Δώστε 5 τέτοια χτυπήματα.
Αν αυτό και πάλι δεν είναι αρκετό προχωρήστε στο επόμενο βήμα: σταθείτε και πάλι πίσω από το παιδί και με τα δύο χέρια αγκαλιάστε τη μέση του. Με το ένα χέρι εντοπίστε τον ομφαλό. Το άλλο κάντε το μπουνιά και με το πλαϊνό μέρος δηλαδή εκεί που είναι ο αντίχειρας ακουμπήστε λίγο πιο πάνω από τον ομφαλό στη μέση της κοιλιάς. Βάλτε το άλλο χέρι πάνω από τη γροθιά και κάντε 5 γρήγορα και δυνατά χτυπήματα στην κοιλιά με κατεύθυνση προς τα πάνω.
Συνεχίστε να κάνετε 5 χτυπήματα στην πλάτη και 5 πιέσεις στην κοιλιά εναλλάξ μέχρι το αντικείμενο να βγεί και το παιδί να αρχίσει να αναπνέει ή να κλάψει ή μέχρι να ρθει η βοήθεια.
Αφιερώστε λιγότερο από 4΄ για να παρακολουθήσετε στο παρακάτω βίντεο οδηγίες πρώτων βοηθειών για την αντιμετώπιση της πνιγμονής από την Ελληνική Ομάδα Διάσωσης.
